Er is in de politiek en de media een toenemende discussie over de wenselijkheid van een zg vlaktaks. Met vlaktaks wordt bedoeld dat er slechts één belastingtarief is, van bij voorbeeld 30%. Dat zou een vereenvoudiging en tegelijkertijd een economische stimulans zijn. Dit, omdat ieder die méér gaat verdienen in dat geval exact weet dat je over het meerdere 30% belasting betaalt en 70% daarvan overhoudt.
Tegenstanders van die vlaktaks hebben als argument dat daardoor de progressie in de belastingheffing verdwijnt. Immers, dankzij die progressie dragen de mensen met hogere inkomens méér bij aan de collectieve uitgaven dan mensen met een laag inkomen. Dat tegenargument gaat niet helemaal op omdat de belastingdruk niet alleen bepaald wordt door het belastingtarief, maar ook door de heffingskortingen en toeslagen.
Het hangt er dus maar van af hoe het stelsel van heffingskortingen en toeslagen er uit gaat zien, wat de gevolgen zijn voor de progressie. Maar ja, daarmee ben je de verwachte vereenvoudiging meteen weer kwijt. Maar dat is niet abnormaal; vrijwel alle ingewikkeldheden in de belastingwetgeving zijn ooit begonnen als vereenvoudiging.
Terug