Vanaf 2010 gelden nieuwe regels voor de omzetbelastingheffing op diensten aan buitenlandse opdrachtgevers. Je moet dus opletten dat wat je daarover aan informatie vind, actueel is.
Hoofdregel
De hoofdregel is dat bij dienstverlening aan een ondernemer de omzetbelasting dáár wordt geheven waar de dienst wordt verricht.
Een uitzondering op die hoofdregel is dat die niet geldt voor diensten die van culturele of kunstzinnige aard zijn, of sport, wetenschap, ontspanning of onderwijs dienen. Daar komen we later in dit artikel op terug. Maar eerst een voorbeeld over de hoofdregel:
Stel dat je beroepsfotograaf bent en in opdracht van een ondernemer in Belgie een fotoreportage op diens locatie maakt. De belastingheffing vindt dan plaats bij die opdrachtgever.
Gevolgen van de hoofdregel
De praktische consequentie daarvan voor jou is dat je aan die Belgische ondernemer een factuur stuurt zonder omzetbelasting. Op die factuur moet je eigen omzetbelasting-ID-nummer staan, en dat van je opdrachtgever. In plaats van omzetbelasting vermeld je op de factuur: "Btw verlegd" of in het Engels: "Reversed charge".
De factuur ziet er dan als volgt uit:
|
( Als je méér wilt weten over facturering vind je dat hier: Facturering en incasso.)
Je hoeft dan zelf in Nederland geen omzetbelasting af te dragen. Je Belgische opdrachtgever moet dat in Belgie wel doen. De omzetbelasting (of btw) wordt dus verlegd van Nederland naar Belgie omdat in Belgie de dienstverlening plaatsvindt. Vandaar de vermelding op de factuur "Btw verlegd" of "Reversed charge".
Tegelijk mag de Belgische opdrachtgever deze omzetbelasting wel weer aftrekken in zijn of haar aangifte omzetbelasting, voor zover hij of zij recht heeft op die aftrek. Dat onttrekt zich aan jouw waarneming. Het is de Belgische opdrachtgever die voor zichzelf vaststelt of hij die verlegde omzetbelasting mag terugvorderen of niet, of gedeeltelijk wel en niet.
Een tweede praktische consequentie is dat je tegelijk met je gewone aangifte omzetbelasting een tweede aangifte moet doen, namelijk die voor intracommunautaire prestaties. Deze tweede aangifte wordt de ICP-aangifte genoemd. In die tweede aangifte worden alleen de transacties opgenomen die binnen de EU grensoverschrijdend zijn. Alle andere opdrachten die je binnen Nederland hebt gefactureerd worden alléén opgenomen in je gewone omzetbelastingaangifte.
Ook voor de Belgische opdrachtgever is er de practische consequentie dat hij of zij een ICP-aangifte moet doen, tegelijk met zijn of haar gewone omzetbelasting-aangifte.
Waarom?
Dit hele systeem is er op gericht dat de omzetbelastingheffing binnen de gehele EU op dezelfde wijze plaatsvindt. Daarmee wordt onduidelijkheid vermeden, fraude bestreden en concurrentievervalsing voorkomen.
Is het ingewikkelder dan voorheen?
De regels omtrent de omzetbelasting op dienstverlening zijn weliswaar veranderd, maar eerder eenvoudiger en duidelijker dan ingewikkelder geworden. Maar verandering voelt wel ineens als veel ingewikkelder. Dat je nu naast je gewone btw-aangifte ook een ICP-aangifte moet doen, is in elk geval een extra complicatie. Je zult je dus altijd moeten afvragen bij het doen van je gewone aangifte, of je niet ook een ICP-aangifte erbij moet doen.
Een tweede complicatie is dat, gesteld dat jij nu begrijpt hoe het moet, het niet zeker is dat je opdrachtgever hetzelfde begrijpt. Onze ervaring met Duitse, Scandinavische, Franse en Engelse opdrachtgevers is dat dit meestal wel goed gaat. Met Belgische opdrachtgevers is het nogal afwachten, en Italianen hebben zoveel onnavolgbare andere opvattingen, en vooral extra bureaucratische verzinsels, dat het leven er met hen niet makkelijker op wordt.
Het afnemen van een dienst die verricht wordt door een opdrachtnemer uit de EU
Stel dat je voor je beroep iemand uit Duitsland vraagt aan jou een dienst te verrichten. Je krijgt dan een factuur van hem of haar. Daarop wordt geen Duitse Mehrwertsteuer in rekening gebracht, maar in plaats daarvan staat er vermeld "reversed charge". Dat betekent dat de btw naar jou is verlegd en door jou verschuldigd is aan de Nederlanfdse belastingdienst.
Je zult nu op je eerstvolgende aangifte omzetbelasting de rubriek moeten invullen waar wordt gevraagd naar diensten uit landen binnen de EU. Stel dat de factuur van je opdrachtnemer € 500 bedraagt. Je bent nu 19% daarvan verschuldigd aan omzetbelasting ofwel € 95, en die vul je in in je aangifte.
Vervolgens moet je je afvragen of je die omzetbelasting, die je op deze manier verschuldigd bent, weer mag vermelden bij vraag 5 op het aangiftebiljet, waar je de btw die op kosten drukt, mag terugvragen. Dat mag in elk geval wanneer je over al je activiteiten omzetbelasting verschuldigd bent.
Wanneer je over activiteiten, waarvoor deze dienst verricht is, geen omzetbelasting hoeft af te dragen, mag je de omzetbelasting die je verschuldigd was bij het afnemen van de dienst, niet terugvragen. Dat is logisch. Want wanneer jouw dienstverlener een Nederlandse ondernemer zou zijn geweest, zou die gewoon, zonder verleggingsregels, aan jou de btw in rekning hebben gebracht, en je zou die in dat geval ook niet hebben mogen terugvragen.
Factuureisen
Over de eisen die aan facturen worden gesteld hebben we een apart artikel geschreven. Zie daarvoor: Facturering en incasso.
Die eisen gelden voor alle gevallen. In het geval van leveringen en diensten binnen de EU is één regel zo belangrijk dat we hem hier even extra aandacht geven. Dat is de regel dat op facturen bij "intracommunautaire transacties"op de factuur het btw-identificatienummer moet staan van zowel de verrichter van de dienst alsook van de afnemer dan de dienst.
Dat nummer is jouw geval je btw-nummer, voorafgegaan door "NL". Dus bij voorbeeld: NL.123456789.B01
Een Duits btw-identificatie-nummer heet daar MwSt-ID-nummer; in romaanstalige landen heet zo'n nummer TVA-ID, en in het Engels heet het VAT-ID. Wanneer je communiceert met opdrachtnemers of opdrachtgevers in andere landen, die niet Frans of Duits spreken is het het meest effectief om in het Engels je VAT-ID-Number te melden.
Niet alleen de melding is vereist, maar je moet er ook controle op verrichten. Je bent er zelf verantwoordelijk voor dat je er zeker van bent dat je relatie een omzetbelastingplichtig ondernemer is, wanneer je op je factuur geen omzetbelasting afdraagt, maar "reversed charge" toepast.
Dienstverlening aan een opdrachtgever buiten de EU
Ongeacht het land en de status van de afnemer hoeft er geen Nederlandse omzetbelasting te worden vermeld in de factuur. In alle gevallen geldt "verlegde btw" of "reversed charge". Wel moet je kunnen aantonen dat de plaats van de dienst buiten de EU ligt. De bewijslast is zwaar; zorg dus voor goede en toetsbare documentatie.
Mogelijk ben je wel belastingplichtig in het land waar je de dienst verricht. We kunnen hier geen algemene toelichting aan wijden omdat dit per land verschilt.
Dienstverlening door een opdrachtgever van buiten de EU
Afhankelijk van het land van herkomst wordt er omzetbelasting in rekening gebracht. Soms is het mogelijk om deze omzetbelasting terug te vragen. Dit verschilt per land; je kunt dat alleen te weten komen van degene die aan jou de dienst verricht.
Wanneer het niet mogelijk is die omzetbelasting terug te vragen, geldt die belasting als kostenpost. In géén geval mag die belasting via de Nederlandse omzetbelastingaangifte worden teruggevraagd.
Het controleren van een BTW-identificatienummer
In alle hierboven genoemde situaties gaat het erom dat je benul moet hebben van de fiscale status van de opdrachtgever. Immers, wanneer deze opdrachtgever in de EU gevestigd is, en ondernemer is, mag je met "reversed charge" dus zonder omzetbelasting af te dragen, je dienst verrichten. Dat betekent dat je de opdrachtgever moet vragen om het omzetbelasting-identificatie-nummer, en dat moet checken.
Het btw-identificatienummer is op te vragen bij de belastingdienst in Arnhem (026-3534777). Ook via internet kun je een nummer in alle EU-landen checken. Wanneer je het nummer telefonisch wilt checken, kun je ook de naam van de opdrachtgever opgeven en te horen krijgen of die naam al dan niet bij het nummer past. Via internet kun je alleen het nummer checken.
We geven hier de specifieke internetadressen voor enkele landen:
Bij dienstverlening buiten de EU heb je niets aan een identificatienummer. Andere documenten zijn dan maatgevend voor het recht op 0 % omzetbelasting of "reversed charge". Contracten, foto's, publicaties, emails kunnen dan héél belangrijk zijn.
Dienstverlening van kunstzinnige, culturele e.a. aard
Wanneer je diensten verricht in het buitenland, binnen de EU, die van culturele of kunstzinnige of wetenschappelijke aard zijn of gericht zijn op sport, ontspanning of onderwijs, vallen die niet onder de hoofdregel. Dat betekent dat er geen sprake is van verlegging van de heffing naar dat buitenland.
In veel gevallen betekent dit dat je op je factuur de gewone (6% of 19%) omzetbelasting moet berekenen. De afnemer van je dienst kan in dat geval de Nederlandse omzetbelasting apart terugvragen bij de Nederlandse belastingdienst via een speciaal daarvoor ontworpen formulier.
Er zijn gevallen waarin dat ook weer niet hoeft. Uitzondering op uitzondering dus. Wij weten daar nog onvoldoende over, omdat dit per EU-land anders geregeld is. In veel gevallen weet de buitenlandse opdrachtgever daar wél meer van, hopen we.
De bemiddeling door een galeriehouder bij de verkoop van beeldende kunst valt niet hieronder. De aard van de dienst heeft weliswaar met cultuur te maken, maar is op zichzelf niet cultureel of kunstzinnig. Voor galeriebemiddeling gelden dus de standaardregels voor dienstverlening.
Dit wordt nog verder uitgewerkt.
Terug