Schenkbelasting
Schenkingen zijn belast met schenkbelasting. Vóór 2010 heette die belasting "schenkingsrecht"; nu heet die "schenkbelasting".
Schenking
Een schenking is een overdracht van vermogen van de één naar de ander uit vrijgevigheid, dus zonder enige tegenprestatie. Een belangrijk toetsingscriterium is dat na een schenking de één armer is geworden en de ander rijker.
In beginsel wordt alles wat wordt verkregen door schenking belast. De grondslag voor de heffing heet dan ook "de verkrijging". De verkrijger betaalt de belasting.
De tarieven
- 1. Bij een verkrijging door partner en kinderen bedraagt over het eerste deel van € 0 tot € 125.000 de belasting 10%; alle verkrijgingen daarboven worden belast met 20%.
- 2. Voor afstammelingen in de tweede of verdere graad (kleinkinderen en achterkleinkinderen) is de belasting gelijk aan de belasting die is verschuldigd door de partner en de kinderen, vermeerderd met 80%. Dat komt dus neer op 18% voor de eerste € 125.000 en 36% over het meerdere.
- 3. Alle andere verkrijgers worden voor dat eerste deel van € 0 tot € 125.000 belast tegen 30%; alle verkrijgingen daarboven worden belast met 40%.
Vrijstellingen
Voor schenkingen gelden echter vrijstellingen, waardoor niet iedere schenking tot belastingheffing leidt. Schenkingen beneden de vrijstelling leiden niet tot heffing. Schenkingen die de vrijstelling overschrijden zijn belast voor het meerdere. De vrijstellingen bedragen in 2010:
- Schenking door ouders aan kinderen: vrijstelling per kalenderjaar € 5.000
- Schenking door ouders aan kinderen: vrijstelling eenmalig aan kinderen met de leeftijd van 18 tot en met 34 jaar € 24.000, verhoogd met € 26.000 wanneer er aantoonbaar hogere studiekosten worden gemaakt dan gebruikelijk, of wanneer er een woning wordt aangekocht door het kind
- Schenking aan de partner: vrijstelling per kalenderjaar € 2.000
- Schenking aan anderen: vrijstelling per kalenderjaar € 2.000
Partnerbegrip
Omdat er veel voordelen zijn geregeld voor een partner en de uitleg van dit begrip heel divers kan zijn, zijn de richtlijnen opgenomen die gelden voor het bepalen of er sprake is van partnerschap voor de schenkbelasting.
Een partner voor de schenkbelasting is:
- de echtgenoot;
- de geregistreerde partner;
- de samenwoner waarmee een notariële samenlevingsovereenkomst is opgesteld waarin een wederzijdse zorgverplichting is opgenomen. Deze voorwaarde geldt niet indien over een onafgebroken periode van 2 jaar een gezamenlijke huishouding op hetzelfde adres is gevoerd.
Voor samenwoners geldt bovendien:
- Kind en ouder kunnen geen partner meer zijn, behalve indien sprake is mantelzorg. Dit moet je aan kunnen tonen met een mantelzorgcompliment, die de verzorger over het vorig jaar heeft ontvangen.
- Samenwoners moeten ongehuwd, beiden meerderjarig zijn en minimaal 6 maanden een gezamenlijke huishouding hebben gevoerd, blijkend uit een inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie.
Terug
Dit is voorlichting met het doel ingewikkelde fiscale materie toegankelijk en begrijpelijk te maken. Aansprakelijkheid voor de inhoud kan
niet worden aanvaard.
|
